Security headers instellen: zo maak je je website een stuk veiliger
In dit artikel
Security headers zijn korte instructies die je server bij elke pagina meestuurt, zodat de browser van je bezoeker weet wat wel en niet mag. Ze dwingen een beveiligde verbinding af, voorkomen dat een andere site jouw pagina in een onzichtbaar frame stopt en bepalen welke scripts mogen draaien. Het zijn maar een paar regels, maar één verkeerde waarde kan je contactformulier stilleggen of bezoekers buitensluiten. Ik stel ze bij mijn eigen sites in en test ze voordat de site live gaat.
Wat zijn security headers en wat doen ze?
Elke keer dat iemand een pagina van je website opent, stuurt je server behalve de pagina zelf een rijtje regels met extra informatie mee: de headers. Daarin staat bijvoorbeeld wat voor bestand het is en hoe lang de browser het mag bewaren. Security headers zijn de regels in dat rijtje die over veiligheid gaan. Ze vertellen de browser van je bezoeker wat wel en niet mag op jouw site.
Vergelijk het met bordjes bij de ingang van een gebouw. Een bordje houdt zelf niemand tegen, maar de browser is een keurige bezoeker die zich eraan houdt. Dat maakt het voor een aanvaller een stuk lastiger om je bezoekers via jouw site iets aan te doen.
Security headers kosten geen geld en vragen geen extra software. Het werk zit in de keuzes. Elke header heeft waarden die je site beschermen en waarden die hem breken, en welke van de twee het wordt, hangt af van wat er op je site draait.
De belangrijkste security headers in gewone taal
Er bestaan tientallen headers, maar voor een gewone bedrijfswebsite gaat het om zes.
Strict-Transport-Security (HSTS)
HSTS vertelt de browser: kom hier voortaan alleen nog via https, de beveiligde verbinding. Typt iemand later je adres zonder https, dan maakt de browser er zelf https van, nog voordat er iets over het netwerk gaat. Dat beschermt tegen iemand die op een openbare wifi dat eerste onbeveiligde verzoek probeert te onderscheppen.
De looptijd (max-age) bepaalt hoe lang de browser de regel onthoudt. Dat werkt ook andersom. Staat HSTS op een jaar en valt je certificaat om, dan zien bezoekers alleen een foutmelding tot het certificaat weer werkt. Daarom begint een zorgvuldige bouwer kort en verlengt hij pas als alles goed werkt. Krijg je nu al meldingen over een onveilige verbinding, dan moet dat eerst worden opgelost; zie website niet veilig.
Content-Security-Policy (CSP)
De CSP is een lijst met bronnen die je site mag gebruiken: van welke adressen scripts, stijlen, lettertypes en afbeeldingen mogen komen. Alles wat niet op de lijst staat, blokkeert de browser, ook een kwaadaardig script dat een aanvaller op je pagina weet te krijgen. Dit is de krachtigste header en de lastigste; hij krijgt hieronder een eigen hoofdstuk.
frame-ancestors en X-Frame-Options
Hiermee bepaal je of een andere website jouw pagina in een frame mag tonen, een venster binnen hun eigen pagina. Dat wordt misbruikt voor clickjacking: een aanvaller legt jouw pagina onzichtbaar over de zijne en laat bezoekers op knoppen klikken die ze niet zien. frame-ancestors is onderdeel van de CSP en de moderne manier; X-Frame-Options is de oudere variant.
X-Content-Type-Options
Deze header heeft maar één waarde: nosniff. Hij zegt tegen de browser: neem het bestandstype dat ik opgeef serieus en ga niet zelf raden. Zonder deze regel kan een browser een bestand dat als tekst bedoeld was toch als script behandelen.
Referrer-Policy
Klikt een bezoeker op een link naar een andere site, dan vertelt de browser die site van welke pagina hij kwam. Met de Referrer-Policy bepaal je hoeveel daarvan meegaat. Met strict-origin-when-cross-origin ziet een andere site alleen je domeinnaam. Volgens MDN doen moderne browsers dat ook standaard, maar zo weet je het zeker.
Permissions-Policy
Hiermee zet je functies van de browser uit die je site niet gebruikt, zoals camera, microfoon en locatie. Gebruikt je site die nooit, dan kan ook een ingesloten script van een ander ze niet aanvragen.
Wat er misgaat bij een verkeerde waarde
| Header | Wat hij doet | Wat er misgaat bij een fout |
|---|---|---|
| Strict-Transport-Security | Alleen nog https | Lange looptijd plus een certificaatprobleem: bezoekers komen er niet meer in |
| Content-Security-Policy | Alleen bronnen van de lijst | Vergeten bron: formulier, video of lettertype werkt niet meer |
| frame-ancestors (in de CSP) | Niet in een frame op andere sites | Te streng: eigen pagina's die elkaar insluiten, doen het niet meer |
| X-Frame-Options | Hetzelfde, voor oudere browsers | Hetzelfde risico als frame-ancestors |
| X-Content-Type-Options | Browser raadt het bestandstype niet zelf | Bestand met een verkeerd opgegeven type: script of stijl laadt niet |
| Referrer-Policy | Minder adresgegevens naar andere sites | Te streng: partners en soms je eigen statistieken missen de herkomst van bezoekers |
| Permissions-Policy | Camera, microfoon en locatie uit | Een functie die je wel gebruikt, zoals een vestigingszoeker op locatie, valt stil |
In oudere lijstjes staat ook X-XSS-Protection. Die hoort er niet meer bij: MDN markeert hem als verouderd en waarschuwt dat hij zelfs nieuwe problemen kan veroorzaken.
Content Security Policy: de meeste bescherming, het meeste werk
Een CSP die te streng is, breekt je site: het formulier verstuurt niets meer, de video blijft zwart, het lettertype valt terug op een standaardletter. Daarom gaat hij nooit in één keer aan. Eerst komen dezelfde regels onder een andere naam: Content-Security-Policy-Report-Only. De browser blokkeert dan niets, maar meldt wel wat hij geblokkeerd zou hebben.
Een zorgvuldige invoering gaat in vijf stappen:
- Een inventaris van alles wat de site van buiten laadt: lettertypes, video, kaarten, statistieken, chat, betaalknoppen.
- Een eerste CSP met het eigen domein en die bronnen.
- Die CSP live als Report-Only, en de belangrijkste pagina's doorklikken met de console van de browser open.
- De lijst aanvullen, of een bron weghalen die niet nodig is.
- Pas als geen pagina nog meldingen geeft, dezelfde regels onder de echte naam.
Zo ziet een strenge CSP eruit voor een site die niets van buiten laadt:
Content-Security-Policy: default-src 'self'; img-src 'self' data:; object-src 'none'; base-uri 'self'; form-action 'self'; frame-ancestors 'self'
Elk woord in die regel is een keuze. form-action 'self' zorgt er bijvoorbeeld voor dat formulieren alleen naar je eigen site kunnen versturen. Gebruik je een externe formulierdienst, dan stopt je formulier ermee, zonder dat je bezoeker begrijpt waarom.
Hoe meer externe scripts je site laadt, hoe langer en zwakker je CSP wordt. Elke chatwidget of trackingpixel brengt eigen bronnen mee, en die veranderen soms zonder aankondiging; daarover gaat externe scripts op je website. Ook scripts die direct in de HTML staan, blokkeert een strenge CSP; die moeten naar een eigen bestand.
Hier helpt het hoe een site gebouwd is. Bij de site die ik voor een tandartspraktijk bouwde, laden de pagina's met het inschrijfformulier niets van andere partijen: geen statistieken, geen pixels, geen widgets. Voor zulke pagina's kan een lijst met toegestane bronnen heel kort zijn, en hoe korter die lijst, hoe strenger de regels kunnen zijn. Dat is een keuze die je bij de bouw maakt, niet achteraf.
Security headers instellen bij Netlify en andere statische hosts
Bij een statische site, zoals de sites die ik met Eleventy bouw, staan de headers in een configuratiebestand in het project: bij Netlify in _headers of in netlify.toml. Bij gouwers.nl staan ze in netlify.toml, in Git, zodat elke wijziging terug te vinden en terug te draaien is. Zo werk ik ook voor klanten: de headers horen bij de site, niet bij een instelling die iemand ooit ergens heeft aangeklikt.
Zo ziet een _headers-bestand eruit:
/*
X-Content-Type-Options: nosniff
X-Frame-Options: SAMEORIGIN
Referrer-Policy: strict-origin-when-cross-origin
Permissions-Policy: camera=(), microphone=(), geolocation=()
Content-Security-Policy-Report-Only: default-src 'self'; frame-ancestors 'self'
/* betekent: voor alle pagina's. Andere statische hosts werken vergelijkbaar; de verschillen tussen die hosts staan in statische website hosten.
Het bestand is kort, de valkuilen zitten eromheen. Twee bij Netlify, stand november 2026:
- Serverfuncties krijgen deze headers niet. Volgens de documentatie van Netlify gelden ze alleen voor bestanden die Netlify zelf serveert. Een functie die je formulier verwerkt, moet zijn headers zelf meesturen, en juist die functie verwerkt de gegevens van je bezoekers. Wat zo'n functie is en wat hij doet, leg ik uit in serverless functies.
- HSTS staat er misschien al. Netlify kan op een eigen domein met https zelf al een HSTS-header meesturen; de documentatie werkt dat niet uit. Wie zonder te kijken een eigen header toevoegt, krijgt hem dubbel.
Een aangepast headerbestand gaat mee met de volgende publicatie van de site. Daarna hoort een test op de live site, want pas daar zie je wat de browser echt ontvangt.
Security headers in Apache en WordPress
Draait je site op een gewoon hostingpakket met Apache, wat bij veel WordPress-sites zo is, dan staan de headers in het bestand .htaccess in de hoofdmap. Zo ziet dat eruit:
<IfModule mod_headers.c>
Header always set X-Content-Type-Options "nosniff"
Header always set X-Frame-Options "SAMEORIGIN"
Header always set Strict-Transport-Security "max-age=300"
</IfModule>
Dit bestand is gevoelig. Eén typefout geeft een foutmelding op je hele site. Het blok tussen # BEGIN WordPress en # END WordPress herschrijft WordPress soms zelf, dus headers daarbinnen kunnen zomaar verdwijnen. En de module mod_headers moet aanstaan, anders gebeurt er niets. Wie dit bestand aanpast, maakt eerst een kopie en test direct na de wijziging.
Een plugin is geen volledig alternatief: die voegt headers alleen toe aan pagina's die WordPress zelf maakt, niet aan losse bestanden zoals afbeeldingen en pdf's. Wat je verder aan een WordPress-site beveiligt, staat in WordPress beveiligen.
Security headers via Cloudflare: handig, met haken en ogen
Staat Cloudflare voor je site, dan kunnen headers daar worden toegevoegd zonder iets aan je hosting te veranderen; wat Cloudflare verder voor je site doet, staat in wat is een CDN. Het dashboard maakt het makkelijk om iets aan te zetten, maar niet om te zien wat je ermee aanricht. Stand november 2026:
- HSTS kan in elk abonnement, ook het gratis, met een looptijd van één tot twaalf maanden. Cloudflare waarschuwt er zelf bij: zet daarna https niet meer uit, anders is je site onbereikbaar.
- De optie 'Add security headers' in Managed Transforms lijkt een snelle oplossing, maar stuurt ook twee verouderde headers mee (X-XSS-Protection en Expect-CT), en geen CSP of HSTS.
- Eigen headers, zoals een CSP, maak je met een Response Header Transform Rule. Dat werkt, maar dan staat een deel van je beveiliging buiten je project, op een plek die niet in je versiebeheer zit.
Gebruik je zowel je host als Cloudflare, dan hoort elke header op één plek te staan. Twee verschillende waarden voor dezelfde header geven onvoorspelbare resultaten.
Security headers check: zo zie je of je site ze heeft
Met een online scanner zie je of je site security headers meestuurt, en dus of je bouwer eraan heeft gedacht.
- Mozilla HTTP Observatory. Deze scanner is tegenwoordig onderdeel van MDN, de documentatiesite van Mozilla. Je vult je adres in en krijgt een cijfer, met per onderdeel uitleg over wat er mist.
- securityheaders.com. De bekendste scanner, met een gratis webversie die op dezelfde manier werkt.
Een cijfer is een begin, geen eindoordeel. Een A+ met een CSP vol uitzonderingen zegt minder dan een lager cijfer met een strenge CSP waarvan elke regel klopt. En een scanner kijkt alleen naar het adres dat je invult, meestal je homepage.
Bij mijn eigen controle na een wijziging aan de headers kijk ik daarom verder:
- een pagina met een formulier, inclusief een testinzending;
- een pagina met video of een kaart;
- een oud adres dat doorverwijst;
- de console van de browser, op zoek naar bronnen die ten onrechte worden geblokkeerd.
Wat security headers niet oplossen
Headers beschermen je bezoekers in hun browser. Ze doen niets aan een verouderde plugin, een zwak wachtwoord van je hostingaccount of een formulier dat gevoelige gegevens onversleuteld opslaat. Een aanvaller die je server overneemt, past de headers gewoon aan.
Zie ze daarom als één laag in het geheel. Waarom een statische site van zichzelf al weinig aanvalsoppervlak heeft en wat er dan nog overblijft, zet ik uiteen in hoe veilig een statische of headless website is.
Ook een header is een wijziging die je site kan breken. Past mijn codeer-agent een headerregel aan, dan loop ik daarna zelf de controles van hierboven langs voordat de wijziging live gaat. Waar je op let bij het nakijken van code die een AI heeft geschreven, beschrijf ik in AI-code controleren.
Conclusie: een paar regels, maar elke regel moet kloppen
Security headers zijn een van de goedkoopste verbeteringen aan een website, maar niet een van de makkelijkste. HSTS vraagt een stabiele https en een looptijd die stap voor stap groeit. De Content Security Policy geeft de meeste bescherming, maar vraagt een inventaris, een periode in rapportagestand en een site die niet vol externe scripts zit. En na elke wijziging hoort een test op meer dan alleen de homepage.
Voor jou betekent het vooral dat iemand de headers moet bijhouden zodra er iets aan je site verandert: een nieuw script, een video, een formulierdienst. Ik zet ze bij de livegang in het project en houd ze daarna in het beheer bij; jij hoeft er niets voor te doen. Wil je weten wat er bij een gevoelig formulier verder komt kijken? Lees dan gevoelige gegevens via je websiteformulier beschermen. Wil je weten hoe ik werk? Download het pitchdeck.
Veelgestelde vragen
Welke security headers heb ik minimaal nodig?
Voor een gewone bedrijfswebsite zijn er vier die vrijwel nooit iets breken: X-Content-Type-Options met de waarde nosniff, X-Frame-Options op SAMEORIGIN, een Referrer-Policy en een Permissions-Policy die camera, microfoon en locatie uitzet. Draait je https stabiel, dan komt HSTS erbij, eerst met een korte looptijd. De Content Security Policy geeft de meeste bescherming, maar vraagt ook het meeste uitzoekwerk: eerst een periode in rapportagestand, dan pas afdwingen. Dat vraagt tijd en een site die je goed kent.
Kan een Content Security Policy mijn website breken?
Ja. Een CSP blokkeert alles wat niet op de lijst staat, ook dingen die je wel nodig hebt. Een vergeten bron kan betekenen dat je formulier niets verstuurt, een video zwart blijft of je lettertype niet laadt. En je merkt het niet altijd zelf: het is je bezoeker die naar een knop kijkt die niets doet. Daarom hoort een CSP eerst in rapportagestand, waarin de browser niets blokkeert maar wel meldt wat hij zou blokkeren. Pas als alle belangrijke pagina's zonder meldingen zijn doorgeklikt, gaat hij echt aan.
Kun je security headers instellen in WordPress zonder plugin?
Technisch wel. Op Apache-hosting staan ze in het bestand .htaccess, bij Nginx in de serverconfiguratie van je host, en als Cloudflare voor je site staat kan het ook daar. Maar het luistert nauw. Eén typefout in .htaccess geeft een foutmelding op je hele site, WordPress herschrijft een deel van dat bestand zelf, en een plugin geldt alleen voor pagina's die WordPress maakt, niet voor losse bestanden. Laat het doen door wie je site beheert, met een kopie van het oude bestand en een test direct na de wijziging.
Wat is HSTS preload en heb ik het nodig?
Met preload komt je domein op een lijst die in browsers is ingebouwd, zodat ze je site al bij het allereerste bezoek alleen via https openen. Daarvoor moet je HSTS-header minstens een jaar gelden, ook voor alle subdomeinen, en moet je domein worden aangemeld. Terugdraaien kan maanden duren. De beheerders van die lijst raden preload zelf niet meer aan, omdat browsers onbeveiligde adressen tegenwoordig al uit zichzelf naar https proberen om te zetten. Voor een gewone bedrijfswebsite is gewone HSTS genoeg.
Benieuwd hoe ik dit in de praktijk aanpak?
Het pitchdeck laat de hele werkwijze zien.
Geschreven door Dennis Boekhout
Marketing freelancer uit 's-Hertogenbosch. Volg op LinkedIn (opent in een nieuw tabblad)
