Momenteel neem ik geen nieuwe klanten aan +31 6 301 963 14 dennis@gouwers.nl
Websites

Hero-sectie: wat bovenaan je homepage moet staan

Bijgewerkt op 11 min leestijd

In dit artikel

De hero-sectie van je website is het eerste blok dat een bezoeker ziet, bovenaan je homepage of een andere belangrijke pagina. Daar moet in een paar seconden duidelijk worden wat je doet, voor wie, waarom het de moeite is en wat de volgende stap is. Een kop, een subkop, één knop, een stukje bewijs en een passend beeld zijn genoeg. Het lastige zit in de bouw: het grote beeld bepaalt vaak hoe snel je pagina volgens Google laadt. Als marketeer en bouwer in één zorg ik dat boodschap en techniek allebei kloppen.

Wat is een hero-sectie op een website?

Een hero-sectie is het eerste grote blok op een pagina, direct onder het logo en het menu. Het logo en het menu samen heten de header. De hero is wat daaronder volgt: de kop, een korte toelichting, een knop en meestal een groot beeld.

Op je homepage is de hero-sectie het eerste wat een nieuwe bezoeker van je bedrijf ziet. In een paar seconden beslist hij of hij op de goede plek is. Dat geldt ook voor dienstenpagina's en landingspagina's, alleen is de vraag daar specifieker: heb ik hier gevonden wat ik zocht?

Vaak hoor je de term above the fold, boven de vouw. Dat komt van kranten, waar het belangrijkste nieuws boven de vouw van de voorpagina stond. Op een website ligt die vouw niet vast. Een kleine telefoon toont veel minder dan een breed beeldscherm. Een goede hero-sectie is daarom zo ontworpen dat de kern op elk scherm zichtbaar is zonder te scrollen.

Het is ook het blok waar marketing en techniek elkaar het meest raken. De belangrijkste tekst, de grootste foto en de eerste knop staan allemaal op de plek die het snelst moet laden. Dit artikel gaat over wat er in dat blok staat en hoe het gebouwd wordt. Hoe je een bezoeker daarna verder overtuigt, met bewijs, een lagere drempel en opvolging, lees je in zo overtuig je een websitebezoeker.

De vijf onderdelen van een sterke hero-sectie

Een hero-sectie heeft vijf onderdelen nodig. Meer is zelden beter.

Onderdeel Taak Valkuil
Kop Zegt wat je doet en voor wie. Vaak de H1 van de pagina Een slogan die niets zegt, zoals "Samen bouwen aan morgen"
Subkop Maakt het concreet: werkgebied, aanpak of belofte Herhaalt de kop in andere woorden
Knop Eén duidelijke volgende stap Drie knoppen die om aandacht vechten, of "Lees meer"
Bewijs Een kort signaal dat je kunt nagaan Sterren zonder bron, logo's zonder toestemming
Beeld Laat je werk, je product of het resultaat zien Een stockfoto die bij elk bedrijf past

Een voorbeeld voor een verzonnen dakdekker:

Voor: Kwaliteit en vakmanschap sinds 1998. [Lees meer]

Na: Lekkage of een nieuw dak in de regio Tilburg? Binnen een week een vaste prijs, uitgevoerd door ons eigen team. [Plan een inspectie] 4,8 uit 5 op Google, 212 reviews

De kop vertelt nu wat het bedrijf doet en waar. De subkop geeft een concrete belofte. De knop zegt wat er gebeurt als je klikt. En het bewijs is een cijfer dat iemand kan controleren. Zulke cijfers horen alleen op de pagina als ze kloppen, waar het kan met een link naar de bron.

Ook de knoptekst is een keuze. "Plan een inspectie" zegt wat de bezoeker krijgt, "Verzenden" of "Lees meer" niet. Over zulke kleine teksten gaat het artikel over microcopy.

De kop is bovendien een technische keuze. Hij is vaak de H1 van de pagina, het eerste wat een schermlezer voorleest en een sterk signaal voor Google waar de pagina over gaat. Een slogan in een plaatje of een kop die pas na een animatie verschijnt, kost op al die punten. Daarom schrijf ik de kop niet los van de bouw: de tekst moet overtuigen en tegelijk als echte tekst in de HTML staan.

Het beeld ondersteunt de boodschap, het vervangt hem niet. Een foto van je team op een dak zegt meer dan een abstracte achtergrond. Maar de kop moet ook zonder het beeld begrijpelijk zijn, want op een trage verbinding laadt de tekst eerder.

Het grote beeld is vaak je LCP

Google meet hoe een pagina aanvoelt bij het laden en gebruiken met drie metingen, de Core Web Vitals. Een daarvan is LCP, Largest Contentful Paint: het moment waarop het grootste zichtbare element op het scherm staat. Op een pagina met een hero-sectie is dat element vaak de grote foto of de kop daarin.

Je LCP is goed als die bij minstens 75 procent van de bezoeken 2,5 seconden of minder is (stand november 2026). Wat die metingen betekenen en hoe zwaar ze meewegen, lees je in Core Web Vitals uitgelegd.

Een snel hero-beeld vraagt vier dingen die je van buitenaf niet ziet:

  • Het beeld staat als gewone afbeelding in de HTML, niet als achtergrond in de CSS. De browser ziet een afbeelding in de HTML meteen en begint direct met laden. Een achtergrondbeeld vindt hij pas later.
  • Het laadt nooit lui, en krijgt voorrang. Lazy loading, het uitstellen van afbeeldingen tot je ernaartoe scrolt, is goed voor beelden lager op de pagina, maar vertraagt het beeld bovenaan. Dat ene beeld krijgt juist voorrang met fetchpriority="high". Bij alle beelden tegelijk heeft dat geen effect meer.
  • Het is licht aangeleverd: in meerdere breedtes, zodat een telefoon geen beeld voor een breed scherm laadt, en in een modern formaat zoals AVIF of WebP. Welke formaten en breedtes een browser het vlotst verwerkt, staat in afbeeldingen optimaliseren voor je website.
  • Breedte en hoogte staan in de code. Dan reserveert de browser ruimte en verspringt de pagina niet als het beeld binnenkomt.

Zo ziet dat er in de code uit:

<img
  src="/img/dak-960.avif"
  srcset="/img/dak-640.avif 640w, /img/dak-960.avif 960w, /img/dak-1920.avif 1920w"
  sizes="100vw"
  width="1920" height="1080"
  alt="Twee dakdekkers leggen nieuwe pannen op een rijtjeshuis"
  fetchpriority="high">

Op papier zijn het een paar regels. In de praktijk gaat het mis bij de eerste nieuwe foto: iemand vervangt het beeld door een JPEG van een paar megabyte, of een thema zet het als achtergrond in de CSS, en de snelheid is weg zonder dat iemand het merkt. Een static site generator, een programma dat je hele site vooraf tot losse HTML-bestanden bouwt, kan de verschillende breedtes en formaten tijdens het bouwen maken; Eleventy heeft daar een officiële plug-in voor. Meer over voorrang voor het grote beeld staat in de uitleg van web.dev over LCP.

Bij een site in mijn beheer stuur je een nieuwe hero-foto gewoon door. Ik zet hem in de juiste maten en het juiste formaat op de site en controleer of het beeld nog steeds voorrang krijgt, voordat de wijziging live gaat.

Is je kop het grootste element, dan telt het lettertype mee. Een kop in een eigen lettertype verschijnt pas als dat lettertype geladen is, tenzij de browser eerst een standaardletter mag tonen. Hoe die volgorde wordt geregeld, staat in lettertypes op je website.

De hero-sectie op mobiel

Op een telefoon is de hero-sectie in verhouding veel groter. Een blok dat op een laptop een derde van het scherm vult, vult op een telefoon het hele scherm. Daar gaat het vaak mis:

  • Kop en knop buiten beeld. Een hero die het hele scherm vult met alleen een foto, duwt de boodschap naar beneden.
  • Schermvullende hoogte die niet klopt. De CSS-eenheid 100vh rekent op een telefoon vaak met het scherm zonder de adresbalk, waardoor de onderkant van je hero achter de balk verdwijnt. De nieuwere eenheden svh en dvh, die de gangbare browsers ondersteunen, houden daar wel rekening mee.
  • Halve hoofden. Een brede teamfoto wordt op een telefoon een strook met halve hoofden. Met het element picture krijgen smalle schermen een eigen uitsnede.
  • Tekst op een foto zonder contrast. Gewone tekst vraagt een contrast van minimaal 4,5:1 met de achtergrond, grote tekst 3:1. Op een drukke foto haal je dat zelden zonder donkere laag eronder. Met welke waarden je een kleurcombinatie beoordeelt, zie je in kleurcontrast op je website.
  • Knoppen te klein voor een duim. WCAG 2.2 vraagt voor klikbare elementen in de regel minimaal 24 bij 24 pixels, maar een knop in de hero mag gerust ruimer.

Een hero-sectie werkt het best als hij eerst voor de telefoon is ontworpen en daarna is uitgebreid voor grotere schermen. De redenering daarachter vind je in mobile first ontwerpen.

Valkuil 1: sliders en carrousels

Een slider, een blok waarin beelden en teksten om de paar seconden wisselen, lijkt een handige oplossing: elke afdeling krijgt een dia. Daar zit precies het probleem. Een slider is vaak een teken dat er geen keuze is gemaakt.

Wat er misgaat:

  • Veel bezoekers zien alleen de eerste dia. Wie meteen gaat scrollen, ziet de rest nooit.
  • Teksten wisselen voordat ze gelezen zijn, zeker voor wie langzamer leest.
  • De pagina wordt zwaarder, met meer beelden en een script dat de wissels regelt.
  • Toegankelijkheid. Een slider die zelf doorschuift, moet volgens WCAG-succescriterium 2.2.2 te pauzeren of te stoppen zijn. Ook moet hij met het toetsenbord te bedienen zijn.

Het alternatief is één boodschap bovenaan en de andere als losse blokken lager op de pagina, waar iedereen ze in zijn eigen tempo ziet. Dat is vooral een keuze, en kiezen is lastig als je elke afdeling even belangrijk vindt. Klanten noemen me vaak realistisch, en hier merk je dat: vraagt iemand om een slider, dan help ik eerst bepalen welke boodschap bovenaan hoort.

Valkuil 2: automatisch afspelende video

Een video die achter je kop meteen begint te spelen, ziet er in een presentatie indrukwekkend uit. Op een echte telefoon, met een matige verbinding, is het vaak een van de zwaarste dingen op je site.

Waar het op aankomt:

  • Browsers starten een video in de regel alleen automatisch als het geluid uit staat. Safari vraagt daarnaast het attribuut playsinline. Met geluid wacht de browser meestal tot de bezoeker zelf iets aanklikt.
  • Een pauzeknop is nodig als de video langer dan vijf seconden beweegt naast andere inhoud. Dat volgt uit hetzelfde succescriterium 2.2.2.
  • Minder beweging respecteren. Op telefoons en computers kun je instellen dat je liever minder animatie ziet. Met de CSS-mediaquery prefers-reduced-motion krijgen die bezoekers een stilstaand beeld.
  • Het posterbeeld telt mee voor je LCP. Dat is het stilstaande beeld dat de browser toont voordat de video speelt. Het moet net zo licht zijn als een gewone hero-foto.
  • Mobiele data. Een achtergrondvideo kost al snel meer data dan de rest van de pagina bij elkaar.

Video bovenaan werkt meestal het best als sterke foto met een duidelijke afspeelknop. Wie wil kijken, klikt. Hoe video licht en privacyvriendelijk op een site komt, lees je in video op je website. Wanneer beweging wel iets toevoegt, staat in animaties op je website.

Hoe ik een hero-sectie test en bijstuur

Of een hero-sectie werkt, zie je pas als iemand anders ernaar kijkt. Ik test hem op drie manieren:

  1. De vijfsecondentest. Iemand die het bedrijf niet kent, ziet de pagina vijf seconden. Daarna de vragen: wat doet dit bedrijf, voor wie, en waar zou je op klikken? Komt het antwoord niet, dan zegt de kop te weinig.
  2. De snelheidstest. In PageSpeed Insights zie ik welk element de LCP is en hoe snel het laadt. Heeft een site genoeg bezoek, dan laat Search Console ook de gegevens van echte bezoekers zien.
  3. De telefoontest. Op een gewone, wat oudere telefoon, niet alleen op een nieuw toestel. Staan kop en knop in beeld? Laadt de foto vlot?

Daarna verander ik één ding tegelijk, anders weet je niet wat het verschil maakte. In een statische site is zo'n aanpassing klein. Een andere kop of een nieuwe foto controleer ik en staat kort daarna online; jij krijgt bericht dat het is gebeurd. Gaat de hele hero op de schop, dan bekijk je het nieuwe ontwerp eerst in een testversie, en het komt pas online als jij het goed vindt.

Conclusie: één heldere boodschap, snel geladen

Een goede hero-sectie zegt in een paar seconden wat je doet, voor wie en wat de volgende stap is. Een kop, een subkop, één knop, een stukje controleerbaar bewijs en een passend beeld zijn genoeg. De moeilijkheid zit eronder: het grote beeld bepaalt vaak je LCP, de kop moet als echte tekst in de HTML staan, en op een telefoon gelden andere regels dan op een laptop. Eén boodschap werkt bijna altijd beter dan een slider of een automatisch afspelende video.

Voor jou betekent dat: je hoeft niet te weten wat fetchpriority doet of hoe je een LCP meet. Jij weet wat je klanten moeten horen; ik zorg dat die boodschap bovenaan staat, snel laadt en op elk scherm werkt, ook na de volgende nieuwe foto.

Direct boven je hero-sectie staat je menu, en dat bepaalt of bezoekers daarna de weg vinden. Hoe je dat menu kort en vindbaar houdt, lees je in navigatiemenu van je website. Wil je weten wat een website bij mij kost? Download de prijslijst.

Veelgestelde vragen

Wat is een hero-sectie?

Een hero-sectie is het eerste, grote blok bovenaan een webpagina, direct onder het logo en het menu. Meestal staat er een kop, een korte toelichting, een knop en een opvallend beeld in. Het blok moet de bezoeker in een paar seconden vertellen of hij op de goede plek is. De term komt uit het Engels en wordt ook in Nederland zo gebruikt. Je ziet hem vooral op homepages, maar ook op dienstenpagina's en landingspagina's.

Wat betekent above the fold?

Above the fold betekent boven de vouw: het deel van een pagina dat je ziet zonder te scrollen. De term komt van kranten, waar het belangrijkste nieuws boven de vouw van de voorpagina stond. Op websites ligt die vouw niet vast, want elk scherm is anders, van een kleine telefoon tot een breed beeldscherm. De kern van een hero-sectie, de kop en de knop, hoort daarom op elk scherm zichtbaar te zijn zonder te scrollen.

Is een slider op je homepage slecht?

Meestal werkt één vaste boodschap beter. Bij een slider zien veel bezoekers alleen de eerste dia, wisselen teksten voordat ze gelezen zijn en laadt de pagina meer beelden en scripts. Een slider die zelf doorschuift, moet volgens de toegankelijkheidsrichtlijnen ook te pauzeren zijn. Bij meerdere boodschappen werkt het beter om de belangrijkste bovenaan te zetten en de rest als losse blokken lager op de pagina. Dan ziet iedereen ze, in zijn eigen tempo.

Hoe groot moet een hero-afbeelding zijn?

Zo klein als kan zonder dat je kwaliteitsverlies ziet. Het beeld hoort in meerdere breedtes klaar te staan, zodat een telefoon een smalle versie laadt en een groot scherm een brede, bijvoorbeeld van 640 tot 2.560 pixels breed. Daarbij horen een modern formaat zoals AVIF of WebP en de breedte en hoogte in de code. Een foto recht uit de camera is vaak vele malen te zwaar. PageSpeed Insights laat daarna zien hoe snel het beeld echt laadt.

Mag een video automatisch afspelen op je website?

In de regel laten browsers een video alleen automatisch starten als het geluid uit staat. Met geluid wachten ze meestal tot de bezoeker zelf iets aanklikt. Beweegt een video langer dan vijf seconden naast andere inhoud, dan vragen de toegankelijkheidsrichtlijnen een knop om hem te pauzeren of te stoppen. Ook de instelling voor minder beweging op het toestel van de bezoeker hoort gerespecteerd te worden. In een hero-sectie werkt een sterke foto met een afspeelknop meestal beter.

Benieuwd hoe ik dit in de praktijk aanpak?

Het pitchdeck laat de hele werkwijze zien.

Geschreven door

Marketing freelancer uit 's-Hertogenbosch. Volg op LinkedIn (opent in een nieuw tabblad)