Momenteel neem ik geen nieuwe klanten aan +31 6 301 963 14 dennis@gouwers.nl
Webdevelopment

Updates in een maatwerk website: npm, Dependabot en supply-chain-aanvallen

Bijgewerkt op 10 min leestijd

In dit artikel

Met npm audit controleer je of de pakketten in je maatwerk website bekende beveiligingslekken hebben. Want ook een statische site zonder WordPress gebruikt code van anderen, alleen draait die tijdens het bouwen en niet op de live server. Dat maakt het risico kleiner, maar niet nul: een lockbestand, Dependabot, een vaste updateronde en zo min mogelijk pakketten houden het klein. In het beheer van mijn sites neem ik dat mee: jij hoeft geen updates te draaien.

Ook een maatwerk website draait op pakketten van anderen

Een maatwerk website wordt zelden helemaal vanaf nul geschreven. Voor het bouwen, het verkleinen van afbeeldingen of het omzetten van tekst naar HTML gebruik je pakketten: stukjes code die anderen hebben geschreven en gratis delen via npm, het grootste register voor JavaScript-pakketten. In het bestand package.json staat welke pakketten je project gebruikt.

Wat veel mensen niet weten: die pakketten gebruiken zelf ook weer pakketten. Bij gouwers.nl staat er maar één pakket in package.json: Eleventy, de generator die de site bouwt. Maar in het lockbestand, waar ik zo op terugkom, staan er ruim honderd. Elk daarvan is code van iemand die je niet kent, en die je toch vertrouwt.

Dat is geen reden tot paniek. Het is de normale manier waarop software wordt gemaakt, en de meeste pakketten worden zorgvuldig onderhouden. Maar het betekent wel dat ook een site zonder WordPress en zonder plugins onderhoud nodig heeft. Wie iets anders belooft, vertelt maar de helft.

Waarom het risico bij een statische site kleiner is

Bij WordPress draaien plugins op de live server, bij elk bezoek opnieuw. Een lek in een plugin is daardoor direct bereikbaar voor iedereen op internet. Het bijhouden daarvan beschrijf ik in WordPress updaten.

Bij een statische site gaat het anders. De pakketten draaien tijdens het bouwen, op de computer van de bouwer of op de bouwserver van de host. Wat online komt, zijn kant-en-klare HTML-, CSS- en afbeeldingsbestanden. Er draait op de live server geen code die een aanvaller kan aanspreken. Waarom dat een groot verschil maakt, werk ik uit in de beveiliging van een statische website.

Kleiner is alleen niet hetzelfde als nul. Er blijven drie plekken over waar een slecht pakket schade kan doen:

  • Code die naar de browser gaat. Wordt een pakket gebruikt voor interactie, zoals een slider of een kaart, dan komt die code in de bestanden die bezoekers laden. Een besmette versie draait dan bij al je bezoekers.
  • De bouwomgeving. Tijdens het bouwen heeft een pakket toegang tot de computer of bouwserver waarop het draait, en daar staan soms sleutels en wachtwoorden.
  • Serverfuncties. Verwerkt je site formulieren via kleine serverfuncties, dan draaien de pakketten daarvan wel live. Een uitleg van die functies vind je bij serverless functies.

Wat is een supply-chain-aanval? Het voorbeeld van Shai-Hulud

Bij een supply-chain-aanval valt een aanvaller niet jouw site aan, maar een schakel in de keten waarop je site gebouwd wordt. Bijvoorbeeld een populair pakket. Lukt het hem daar een besmette versie van te publiceren, dan haalt iedereen die dat pakket bijwerkt de aanval zelf binnen.

Een bekend voorbeeld is Shai-Hulud, uit september 2025. Het Amerikaanse cyberagentschap CISA waarschuwde er op 23 september 2025 voor in een officiële melding. Volgens CISA ging het om een zichzelf verspreidende worm die meer dan 500 npm-pakketten had besmet. Werd een besmette versie geïnstalleerd, dan zocht de malware op die computer naar sleutels: toegangscodes voor GitHub en sleutels voor clouddiensten van Amazon, Google en Microsoft. Die stuurde hij naar de aanvaller en zette hij openbaar op GitHub. Daarna logde hij met de buitgemaakte gegevens in bij npm en publiceerde hij besmette versies van andere pakketten van dezelfde ontwikkelaar. Zo verspreidde hij zich vanzelf verder.

CISA adviseerde ontwikkelaars onder meer hun lockbestanden te controleren, pakketten vast te zetten op versies die al voor 16 september 2025 bestonden, direct alle sleutels en wachtwoorden te vervangen, phishingbestendige tweestapsverificatie te gebruiken op GitHub en npm, en de beveiligingsupdates van Dependabot aan te zetten. Dat is geen klusje voor tussendoor. Het vraagt dat iemand weet welke pakketten er in je site zitten, waar de sleutels staan en hoe je ze vervangt zonder dat de site stilvalt.

Het register heeft daarna maatregelen genomen. In december 2025 schakelde GitHub, de eigenaar van npm, de oude, langlopende toegangscodes uit. En sinds npm 12, uitgebracht in juli 2026, draaien installatiescripts van pakketten niet meer automatisch: kleine programma's die een pakket tijdens het installeren uitvoert. Ze moeten per pakket worden toegestaan, aldus de aankondiging van GitHub. Met een oudere npm-versie draaien ze nog wel.

Lockbestand, npm audit en Dependabot: wat ze wel en niet doen

Drie hulpmiddelen doen samen het meeste signaalwerk. Geen van drieën neemt het oordeel over.

Het lockbestand

In package.json staat welke pakketten je wilt, vaak met wat speelruimte in de versie. Het lockbestand, package-lock.json, legt vast welke versie van elk pakket, ook van de pakketten daaronder, er precies is geïnstalleerd. Het hoort samen met de rest van de site in Git. Een zorgvuldig ingerichte bouwserver installeert met npm ci in plaats van npm install. Dan bouwt hij precies met de versies die zijn getest, en stopt hij met een foutmelding als er iets niet klopt, in plaats van stilletjes het lockbestand aan te passen.

npm audit

npm audit vergelijkt de versies in je project met een database van bekende kwetsbaarheden en vertelt welke pakketten een lek hebben, hoe ernstig het is en welke update het oplost. Zo ziet dat eruit in de terminal:

npm audit
npm audit fix

Met npm audit fix voert npm de veilige updates zelf door. De variant npm audit fix --force installeert ook grote versiesprongen; de documentatie van npm zegt er zelf bij dat je die niet gebruikt als je niet zeker weet wat hij doet.

Twee grenzen worden vaak vergeten. npm audit kent alleen bekende lekken: een besmette versie die vandaag is gepubliceerd, staat er nog niet in. En het rapport zegt niet welke melding voor jouw site telt. Een lek in gereedschap dat alleen tijdens het bouwen draait en nooit invoer van buiten krijgt, weegt minder zwaar dan een lek in code die naar de browser gaat. Die afweging is mensenwerk.

Dependabot

Dependabot is ingebouwd in GitHub. Het meldt kwetsbare pakketten, stelt beveiligingsupdates voor en kan ook gewone updates voorstellen. Elk voorstel komt als pull request: een voorgestelde wijziging die eerst bekeken en getest wordt voordat hij wordt samengevoegd. Dependabot zet dus zelf niets live. Iemand moet elk voorstel beoordelen, anders blijft het een stapel meldingen.

Hoe vaak het kijkt, staat in een klein bestand in het project, .github/dependabot.yml. Zo ziet dat eruit:

version: 2
updates:
  - package-ecosystem: "npm"
    directory: "/"
    schedule:
      interval: "weekly"
    cooldown:
      default-days: 7

Die cooldown is een goed voorbeeld van een afweging die je niet ziet. Volgens de documentatie van GitHub wacht Dependabot standaard al drie dagen voordat het een nieuwe versie voorstelt; met deze regel wordt dat een week. Het idee: een besmette versie wordt vaak snel ontdekt en weggehaald, en wie niet als eerste bijwerkt, haalt hem dan niet binnen. Voor beveiligingsupdates geldt die wachttijd niet.

Hulpmiddel Wat het doet Wat het niet doet
Lockbestand Legt exacte versies vast Zegt niets over lekken in die versies
npm ci Installeert precies wat in het lockbestand staat Kiest geen veiliger versie, ook als die er is
npm audit Meldt bekende lekken Ziet nieuwe aanvallen niet en weet niet wat voor jouw site urgent is
Dependabot Meldt lekken en stelt updates voor Test niets en zet niets live

Wat een zorgvuldige updateronde inhoudt

Een update is ook een wijziging, en elke wijziging kan iets breken. Een zorgvuldige ronde ziet er zo uit:

  1. Lezen wat er in de nieuwe versie verandert, zeker bij een grote versiesprong.
  2. De update doorvoeren in een aparte tak in Git, niet direct op de live versie. Wat Git doet en waarom elke wijziging terug te draaien is, lees je in Git en versiebeheer.
  3. De site bouwen en het resultaat vergelijken met de vorige versie. Bij een statische site kun je zelfs per pagina zien of de HTML is veranderd.
  4. Een voorbeeldversie online bekijken voordat hij live gaat.
  5. Pas daarna samenvoegen en publiceren, met een begrijpelijke omschrijving.
  6. Pakketten die niet meer worden gebruikt, verwijderen.

Het typwerk van zo'n ronde laat ik doen door een codeer-agent (Claude Code): de updates klaarzetten, de site bouwen, de verschillen op een rij zetten. Welke update erdoor mag, beslis ik, en elk verschil kijk ik na voordat er iets live gaat. Met AI gaat zo'n ronde snel, zolang er iemand naast zit die weet wat hij ziet. Waar ik bij die controle op let, staat in AI-code controleren. Gaat er toch iets mis, dan gaat de vorige versie terug. En mislukt het bouwen, dan blijft de oude site gewoon online staan.

Zo min mogelijk pakketten

De beste bescherming tegen een supply-chain-aanval is een pakket dat je niet gebruikt. Elk pakket dat erbij komt, brengt zijn eigen pakketten mee, zijn eigen updates en zijn eigen risico.

Daarom hoort bij elk nieuw pakket dezelfde vraag: kan dit ook met een paar regels eigen code? Zelf houd ik interactie zo licht mogelijk. Een uitklapmenu, een filter of een tabblad bouw ik zelf, zonder pakket van honderden kilobytes. De site die ik onlangs voor een tandartspraktijk bouwde, gebruikt maar een paar externe pakketten, terwijl er een versleuteld inschrijfformulier en een beheeromgeving in zitten.

Voordat er toch een pakket bijkomt, hoort je bouwer vier dingen na te gaan:

  • Wordt het onderhouden? Wanneer was de laatste versie, en reageren de makers op meldingen?
  • Hoeveel pakketten haalt het zelf binnen?
  • Bestaat het echt en heet het precies zo? Een AI-assistent stelt soms een pakket voor dat verouderd is of niet bestaat, en aanvallers registreren graag namen die daarop lijken. In vibe coding security lees je meer over die valkuil.
  • Is het echt nodig, of alleen voor één kleine functie?

Wie houdt de updates bij?

Meldingen helpen alleen als iemand ze leest. Bij een maatwerk website hoort daarom een vaste afspraak over wie de pakketten bijhoudt, wie de meldingen van Dependabot krijgt en hoe vaak er een updateronde is. Vanzelfsprekend is dat niet. Een site die bij de oplevering veilig was, is dat een jaar later niet vanzelf nog.

Bij mijn sites valt dit onder het vaste beheer. De pakketten en de meldingen neem ik mee, zonder dat jij een terminal opent of een updateknop zoekt. Tegelijk blijft alles van jou: domein, hosting en de code met al die pakketten staan op jouw naam, of je kunt er volledig bij. Val ik een keer uit, dan neemt mijn vaste vervanger, een andere freelancer, de updates over. Waar je op let als je site bij één beheerder ligt, staat in website bij één beheerder.

Conclusie: weinig pakketten, een lockbestand en iemand die oordeelt

Ook een maatwerk website draait op code van anderen. Bij een statische site is het risico kleiner, omdat die code tijdens het bouwen draait en niet op de live server. Maar code die naar de browser gaat, de bouwomgeving en serverfuncties blijven aandachtspunten. Shai-Hulud liet in 2025 zien hoe snel een besmet pakket zich kan verspreiden. Een lockbestand, npm ci, npm audit en Dependabot met een paar dagen wachttijd zijn het gereedschap. Het oordeel over welke update wanneer live gaat, is het vakwerk.

Voor jou betekent het dat je bij een maatwerk website moet weten wie dat oordeel velt. Bij mij zit het in het beheer: ik houd het aantal pakketten zo klein mogelijk, beoordeel de meldingen en controleer elke update voordat die live gaat. Wil je weten welke risico's een statische site verder nog heeft? Lees dan waarom zo'n site lastig te hacken is. Wil je weten hoe ik werk? Download het pitchdeck.

Veelgestelde vragen

Wat doet npm audit precies?

npm audit stuurt de lijst met pakketten uit je project naar het register van npm en krijgt terug welke versies bekende kwetsbaarheden hebben, hoe ernstig die zijn en welke update het oplost. Het kijkt niet zelf in de code, maar vergelijkt je versies met een database van bekende lekken. Een nieuw, nog onbekend lek ziet het dus niet. Met npm audit fix worden de veilige updates automatisch doorgevoerd. De variant met --force installeert ook grote versiesprongen die je site kunnen breken; die horen eerst getest te worden.

Moet ik elke melding van npm audit oplossen?

Niet elke melding is even urgent, en juist die afweging is het werk. Zit het lek in gereedschap dat alleen tijdens het bouwen draait en nooit invoer van buiten krijgt, dan is het risico vaak klein. Zit het in code die naar de browser van je bezoekers gaat of in een serverfunctie die formulieren verwerkt, dan moet het snel worden opgelost. Is er nog geen oplossing, dan hoort erbij te staan waarom het wacht en wanneer het opnieuw wordt bekeken.

Is Dependabot veilig om aan te zetten?

Ja. Dependabot leest je pakketlijst en opent een voorstel voor een update in je repository, een pull request. Het voert zelf niets door op je live site. Je beheerder beoordeelt het voorstel, test het en voegt het pas daarna samen. Het risico zit in de mens: voorstellen die zonder test worden goedgekeurd, of meldingen die niemand leest. Daarom zijn een vaste ronde en updates in groepen vaak beter dan voor elk pakket los een melding.

Wat is het verschil tussen npm install en npm ci?

npm install gebruikt het lockbestand als dat er is, maar past het aan als package.json en lockbestand niet meer bij elkaar passen, of maakt een nieuw lockbestand als het ontbreekt. npm ci verandert nooit iets aan je projectbestanden. Het wist eerst de map met geïnstalleerde pakketten, installeert precies wat in het lockbestand staat en stopt met een foutmelding als lockbestand en package.json elkaar tegenspreken. Op een bouwserver wil je npm ci: dan weet je zeker dat de live site wordt gebouwd met dezelfde versies die zijn getest.

Moet ik zelf updates draaien voor mijn maatwerk website?

Niet als je een vaste beheerder hebt die het voor je doet. Updates draaien is het makkelijke deel. Het werk zit in beoordelen welke melding urgent is, testen of de site na een update nog hetzelfde werkt en terugdraaien als dat niet zo is. Voor de sites die ik bouw, is dat mijn werk als vaste beheerder, en hoef jij er niets voor te doen. Leg bij elke maatwerk website vast wie dit doet, want vanzelf gebeurt het niet.

Benieuwd hoe ik dit in de praktijk aanpak?

Het pitchdeck laat de hele werkwijze zien.

Geschreven door

Marketing freelancer uit 's-Hertogenbosch. Volg op LinkedIn (opent in een nieuw tabblad)