Tarieven op je praktijkwebsite: wat de NZa vraagt en hoe je het helder maakt
In dit artikel
Heeft je tandartspraktijk een website, dan moet daar volgens de Regeling mondzorg van de NZa in elk geval de prijslijst voor materiaal- en techniekkosten op staan. Daarnaast informeer je patiënten tijdig over je tarieven en geef je vooraf een prijsopgave bij behandelingen vanaf € 250, vanaf € 500 altijd op papier of digitaal. Een goede tarievenpagina doet meer dan voldoen: hij legt uit hoe een rekening is opgebouwd, wat de verzekering globaal vergoedt en hoe de prijsopgave werkt.
Resultaat uit de praktijk
Nieuwe patiënten én sneller gevulde vacatures
Case Prodentics · Mondzorg
Bekijk de case
Tarieven op je tandartswebsite: het korte antwoord
Heeft je praktijk een website, dan moet daar de prijslijst voor materiaal- en techniekkosten op staan. Dat schrijft de Regeling mondzorg van de NZa voor. Dezelfde lijst hangt of ligt zichtbaar in de praktijk, bijvoorbeeld in de wachtkamer of bij de balie. En vraagt een patiënt erom, dan stuur je hem schriftelijk of per mail, binnen een redelijke termijn.
Daarbovenop geldt een algemene plicht uit de Wet marktordening gezondheidszorg (Wmg). Je informeert patiënten tijdig en zorgvuldig over het tarief dat je in rekening brengt. Je maakt informatie over je tarieven en de kwaliteit van je zorg openbaar, zodat patiënten kunnen vergelijken. En wat je over prijzen zegt, ook in reclame, mag niet misleidend zijn.
Dit is geen juridisch advies. De regels staan in de Regeling mondzorg van de NZa; bij twijfel kun je terecht bij de KNMT. Alles in dit artikel is de stand van november 2026.
Waar tarieven passen in de rest van je marketing, lees je in marketing voor je tandartspraktijk. Hier gaat het om de tarieven zelf: wat moet, en hoe je het zo opschrijft dat patiënten het begrijpen.
Wat de Regeling mondzorg precies vraagt
De Regeling mondzorg bevat transparantievoorschriften: regels over hoe je patiënten over prijzen informeert. De versie van 2026 (kenmerk NR/REG-2609) geldt tot en met 31 december 2026. De NZa heeft de opvolger (NR/REG-2718) al vastgesteld. Die gaat op 1 januari 2027 in en bevat dezelfde transparantieregels. Op een rij:
| Verplichting | Wat het inhoudt |
|---|---|
| Prijslijst materiaal en techniek | Per prestatie de materialen en technieken die je doorgaans gebruikt, met prijzen. Zichtbaar in de praktijk én op je website |
| Prijsopgave vanaf € 250 | Vooraf en vrijblijvend. Mondeling mag, als je dat met de patiënt afspreekt en vastlegt in de administratie |
| Prijsopgave vanaf € 500 | Altijd schriftelijk of digitaal |
| Inhoud van de prijsopgave | Welke prestaties hoe vaak, het tarief per prestatie, een totaalbedrag, en materiaal-, techniek- en laboratoriumkosten apart |
| Afwijken van de prijslijst | Vóór de behandeling uitleggen waarom de kosten voor deze patiënt anders zijn |
| Factuur van het tandtechnisch lab | Op verzoek van de patiënt of zijn verzekeraar laat je die zien |
Twee details helpen in de praktijk. Weet je nog niet precies hoe vaak een prestatie nodig is, dan mag je in de prijsopgave een bandbreedte geven; het totaal is dan ook een bandbreedte. En ook onder de € 250 geef je een prijsopgave als de patiënt erom vraagt.
Doet je praktijk mee aan het experiment met vrije tarieven voor facings en bleken, dat op 1 januari 2023 begon? Dan heb je volgens de KNMT een praktijkwebsite nodig om aan de transparantieregels van dat experiment te kunnen voldoen. Wat er verder bij cosmetische behandelingen komt kijken, lees je in adverteren met tandenbleken, facings en aligners.
De prijslijst materiaal en techniek: van verplicht stuk naar leesbare pagina
Op veel praktijksites staat de prijslijst er wel, maar je vindt hem niet. Een pdf van het lab, ergens onderaan een pagina met praktische informatie. Of een scan van het vel uit de wachtkamer, onleesbaar op een telefoon. Formeel is het misschien in orde. Voor een patiënt die wil weten wat een kroon gaat kosten, zegt het niets.
De regeling vraagt de prijzen per prestatie, zodat per prestatie de opties en de kosten zichtbaar zijn. De toelichting geeft zelf het voorbeeld van een kroon op een natuurlijk element (code R24), met materiaal- en techniekkosten voor porselein, metaal-porselein en metaal. Dat is precies de keuze die een patiënt moet maken. Zet hem dan ook zo neer:
| Behandeling | Uitvoering | Materiaal- en techniekkosten |
|---|---|---|
| Kroon op eigen tand | Volledig porselein | Jouw prijs |
| Metaal-porselein | Jouw prijs | |
| Metaal | Jouw prijs |
Met een paar regels uitleg erboven: wat het verschil is tussen de opties, en dat het tarief voor de behandeling zelf er nog bij komt. Want daar zit de verwarring. Een patiënt ziet een lijst met alleen techniekkosten en denkt dat dat de hele prijs is. Of hij ziet het behandeltarief en schrikt later van de rekening van het lab.
Leg ook uit waarom die bedragen per praktijk verschillen. Materiaal- en techniekkosten mogen volgens de NZa niet hoger zijn dan wat de praktijk er netto voor betaalt aan het tandtechnisch laboratorium. De hoofdregel is dat de praktijk er geen winst op maakt. Voor techniek die de praktijk zelf maakt, gelden aparte regels. Dat is een sterk verhaal richting patiënten, en bijna niemand vertelt het.
Vanaf-bedragen en prijsopgave: wat je patiënt wil weten
Patiënten zoeken niet op "prijslijst materiaal en techniek". Ze zoeken op "wat kost een implantaat" of "kosten kroon tandarts". Wie daar een antwoord op geeft, wordt gevonden en gelezen.
Een tarief tot op de euro kun je zelden noemen, omdat het afhangt van wat er bij de patiënt nodig is. Wat wel kan:
- Een realistische bandbreedte voor een gangbare behandeling, met de belangrijkste factoren die de prijs bepalen.
- De opbouw: het tarief voor de behandeling zelf, de materiaal- en techniekkosten en eventueel laboratoriumkosten.
- De route: na het onderzoek krijg je een prijsopgave, vanaf € 500 altijd op papier of digitaal, en pas daarna beslis je.
Wees voorzichtig met een vanaf-bedrag dat bijna niemand betaalt. De Wmg verbiedt misleidende informatie door zorgaanbieders, en een lokkertje in je tekst kost je bovendien vertrouwen zodra de patiënt in de stoel zit. Hoe je zo'n prijsblok op een behandelpagina inpast, met vertrouwen en veelgestelde vragen eromheen, lees je in landingspagina per behandeling. Voor grote beslissingen zoals implantaten, waarbij mensen maanden twijfelen, staat de rol van kosteninformatie uitgebreid in marketing voor implantologie.
De behandeltarieven zelf zijn maximumtarieven die de NZa elk jaar vaststelt. Per 1 januari 2027 stijgen die voor tandheelkundige behandelingen volgens de KNMT met 3,04 procent. Je tarievenpagina heeft dus een vast moment in het jaar waarop hij moet worden bijgewerkt. Zet de datum erbij, bijvoorbeeld "tarieven geldig vanaf 1 januari 2027". Zo ziet een patiënt meteen dat de informatie actueel is.
Vergoedingen uitleggen zonder adviseur te spelen
Na "wat kost het?" komt altijd "wat vergoedt mijn verzekering?". Die vraag kun je niet voor iedereen beantwoorden, want het hangt af van de polis. Je kunt wel de grote lijn geven, en dat scheelt telefoontjes aan de balie.
Volgens de Rijksoverheid valt voor kinderen tot 18 jaar de controle en behandeling bij de tandarts in het basispakket, zonder eigen risico. Voor volwassenen vergoedt het basispakket alleen een beperkt deel, zoals bepaalde chirurgische tandheelkundige hulp en het röntgenonderzoek daarbij. De meeste tandartszorg voor volwassenen loopt via een aanvullende tandartsverzekering, of de patiënt betaalt zelf.
Wat ik op een tarievenpagina zet:
- de hoofdlijn zoals hierboven;
- dat de patiënt met de prijsopgave bij zijn verzekeraar kan nagaan wat hij terugkrijgt;
- dat voor sommige behandelingen eerst toestemming van de verzekeraar nodig is, een machtiging, en dat de praktijk die zo nodig aanvraagt;
- dat de praktijk geen uitspraak doet over iemands polis.
Dat laatste klinkt streng, maar het beschermt je. Een medewerker die aan de balie zegt "dat wordt wel vergoed", doet een belofte die de praktijk niet in de hand heeft. Een duidelijke zin op de website geeft het team iets om naar te verwijzen.
Zo ziet een heldere tarievenpagina eruit
Een goede tarievenpagina is kort bovenaan en volledig onderaan. Deze volgorde houd ik aan:
- Twee zinnen antwoord: hoe de tarieven tot stand komen, namelijk als maximumtarieven van de NZa, en wanneer je een prijsopgave krijgt.
- De opbouw van een rekening, met één uitgewerkt voorbeeld in gewone taal.
- De prijslijst materiaal en techniek, als tabel per behandeling, met datum.
- Vergoedingen: de hoofdlijn, plus de verwijzing naar de eigen polis.
- Betalingsvoorwaarden en afspraken, inclusief wat er gebeurt als iemand niet komt. De KNMT raadt aan om de regels bij een no-show of annulering op de website te zetten. Hoe je dat communiceert zonder te dreigen, lees je in minder no-shows in je tandartspraktijk.
- Vragen: bij wie je terechtkunt met een vraag over een rekening.
Maak de pagina vindbaar vanuit het menu of de footer, en link ernaar vanaf elke behandelpagina. Zo landt iemand die zoekt op de kosten van een kroon op je pagina over kronen, en vindt hij van daaruit de volledige lijst.
Bij Prodentics in Tiel hoorden heldere landingspagina's en correcte tracking bij de aanpak, naast de campagnes zelf. Een advertentie brengt iemand binnen; de pagina moet zijn vraag beantwoorden. En kosten zijn een van de eerste vragen die een patiënt heeft. Een pagina die daar omheen draait, verliest mensen op het moment dat ze bijna besluiten.
Waar het in de praktijk misgaat
Op praktijksites zie ik steeds dezelfde fouten terugkomen:
- Een lijst van vorig jaar. De NZa past de tarieven jaarlijks aan, en labprijzen veranderen ook. Een lijst zonder datum wekt geen vertrouwen.
- Prijzen op drie plekken. Op de behandelpagina staat een ander bedrag dan in de prijslijst, omdat er maar één is bijgewerkt.
- Alleen een pdf. Slecht leesbaar op mobiel, lastig voor wie een schermlezer gebruikt, en Google kan er minder mee dan met een gewone pagina.
- Een prijs zonder uitleg. Een bedrag bij "kroon" zonder te zeggen wat er nog bij komt.
- Beloftes over vergoeding. "Wordt door de meeste verzekeraars vergoed" zonder voorbehoud.
- De lijst alleen in de wachtkamer. Wie een website heeft, moet hem daar ook plaatsen.
De oplossing voor de tweede fout is technisch, en eenvoudig als je hem bij de bouw meeneemt. Leg de tarieven één keer vast, als gegevens, en laat elke pagina ze daaruit lezen. Pas je één bedrag aan, dan klopt het overal. Zo bouw ik sites voor praktijken, en zo houd ik ze ook bij. Hoe dat werkt met een vaste beheerder, staat in website met een vaste beheerder.
Hoe ik dat voor praktijken inricht
Bij de praktijken waarvoor ik werk, begin ik met een inventaris. Waar staan nu prijzen, welke versie is de juiste en wie houdt ze bij? Vaak blijken er drie of vier plekken te zijn, met net andere bedragen. Daarna richt ik de site zo in dat de tarieven één bron hebben. De tarievenpagina, de behandelpagina's en de prijslijst materiaal en techniek lezen allemaal uit hetzelfde bestand, met een geldigheidsdatum erbij.
Rond de jaarwisseling, als de nieuwe NZa-tarieven en labprijzen bekend zijn, geef je de nieuwe bedragen door. Die verwerk ik in dat ene bestand, met de nieuwe geldigheidsdatum, en daarmee klopt elke pagina weer. De teksten eromheen schrijf ik in gewone taal. De Regeling mondzorg is daarbij de ondergrens: wat erin staat, moet erop. Maar de patiënt leest een uitleg, geen wettekst.
Voor zo'n site reken ik vanaf € 1.500 in WordPress, plus € 50 per maand voor onderhoud; wordt het maatwerk, dan begin je bij € 3.500. Wat er precies nodig is, hangt af van je huidige site en het aantal behandelingen dat je wilt uitwerken.
Conclusie: voldoen is het minimum, helder is het doel
De NZa vraagt niet veel: een prijslijst voor materiaal en techniek op je website en in de praktijk, en een prijsopgave vooraf bij behandelingen vanaf € 250, vanaf € 500 altijd op papier of digitaal. Wat je patiënt nodig heeft, is meer. Een uitleg van hoe de rekening is opgebouwd, een eerlijke bandbreedte, de hoofdlijn over vergoedingen en een datum waaraan hij ziet dat het klopt.
Een tarievenpagina die dat doet, scheelt vragen aan de balie, voorkomt verrassingen op de rekening en helpt je gevonden te worden door mensen die al aan het vergelijken zijn. Ik bouw zulke pagina's als onderdeel van een praktijksite die makkelijk actueel blijft. Mijn eigen tarieven staan, hoe toepasselijk, in mijn prijslijst.
Case · Prodentics · Mondzorg
Eén strategie, drie doelen.
Tandartspraktijk Prodentics in Tiel kreeg één marketingaanpak voor nieuwe patiënten, vacatures en positionering, met Google, Meta en LinkedIn Ads in één lijn.
- Constant Instroom van nieuwe patiënten
- Sneller Vacatures ingevuld, met betere sollicitaties
- Structureel Meer zichtbaarheid in de regio Tiel
Veelgestelde vragen
Moet een tandarts zijn tarieven op de website zetten?
Voor een deel wel. De Regeling mondzorg van de NZa verplicht een praktijk met een website om daar de prijslijst voor materiaal- en techniekkosten te plaatsen, naast een exemplaar op een zichtbare plek in de praktijk. Daarnaast moet je patiënten volgens de Wet marktordening gezondheidszorg tijdig en zorgvuldig informeren over je tarieven en informatie over tarieven openbaar maken, zodat patiënten kunnen vergelijken. Veel praktijken zetten daarom ook de behandeltarieven zelf op de site. Stand november 2026; dit is geen juridisch advies.
Wanneer moet een tandarts een prijsopgave geven?
Vooraf, bij elke behandeling vanaf € 250. Die prijsopgave is vrijblijvend en laat zien welke prestaties hoe vaak worden uitgevoerd, het tarief per prestatie, het totaal en de materiaal-, techniek- en laboratoriumkosten apart. Tot € 500 mag dat mondeling als je het met de patiënt afspreekt en vastlegt; vanaf € 500 altijd schriftelijk of digitaal. Vraagt de patiënt erom, dan geef je ook onder € 250 een prijsopgave. Zo staat het in de Regeling mondzorg van de NZa (stand november 2026).
Wat zijn materiaal- en techniekkosten bij de tandarts?
Dat zijn de kosten van materialen en tandtechniek die specifiek voor één patiënt worden gebruikt of gemaakt en met of voor die patiënt de praktijk verlaten, zoals een kroon, brug of kunstgebit. Verbruiksmaterialen vallen er niet onder. De praktijk mag ze apart rekenen bovenop het tarief voor de behandeling, maar niet meer dan wat ze er netto voor betaalt aan het tandtechnisch laboratorium. Voor techniek die de praktijk zelf maakt, gelden aparte regels.
Vergoedt de basisverzekering de tandarts?
Voor kinderen tot 18 jaar valt de controle en behandeling bij de tandarts in het basispakket, zonder eigen risico. Voor volwassenen vergoedt het basispakket alleen een beperkt deel, zoals bepaalde chirurgische tandheelkundige hulp en het röntgenonderzoek daarbij. Voor de meeste tandartszorg hebben volwassenen een aanvullende tandartsverzekering nodig of betalen ze zelf. Wat iemand precies terugkrijgt, hangt af van zijn polis; met een prijsopgave kan hij dat bij zijn verzekeraar navragen.
Benieuwd hoe ik dit in de praktijk aanpak?
Het pitchdeck laat de hele werkwijze zien.
Geschreven door Dennis Boekhout
Marketing freelancer uit 's-Hertogenbosch. Volg op LinkedIn (opent in een nieuw tabblad)

