In dit artikel
Een agent-ready website is een site waarop AI-agents niet alleen kunnen lezen, maar ook kunnen handelen: een formulier invullen, een afspraak aanvragen, producten vergelijken. Daarvoor heb je vooral een goed gebouwde site nodig, met nette HTML, echte labels bij elk veld, formulieren zonder trucs en prijzen en voorwaarden in gewone tekst. Daarbovenop komt WebMCP, een nieuwe standaard waarmee je site zelf vertelt welke acties een agent kan uitvoeren. Die zit stand oktober 2026 nog in een testfase in Chrome. Jij bepaalt wat een agent mag.
Wat is een agent-ready website?
Tot nu toe ging het bij AI en je website vooral over gelezen en geciteerd worden: komt je bedrijf voor in het antwoord van ChatGPT of in een AI-overzicht van Google? Dat is een kwestie van vindbaarheid, met SEO en wat ook wel GEO heet.
Een agent-ready website gaat een stap verder. Een AI-agent is software die zelf stappen zet om een taak af te ronden. Zo'n agent leest je site niet alleen, hij gebruikt hem. Iemand vraagt zijn assistent "plan een kennismaking met een boekhouder in Den Bosch voor volgende week" of "zoek een fietsenmaker die zaterdag open is en vraag een offerte aan". De agent opent websites, vergelijkt, vult formulieren in en legt het resultaat terug bij de gebruiker.
Of dat op jouw site lukt, hangt af van hoe hij gebouwd is. Een agent die je contactformulier niet snapt, gaat naar de volgende website.
Welke AI-agents bezoeken je site al?
Stand oktober 2026 zijn dit de bekendste agents die namens een gebruiker op websites werken:
- ChatGPT, met browserfuncties in de desktop-app en een extensie voor Chrome. OpenAI stopte in augustus 2026 met de losse browser ChatGPT Atlas en bouwde die mogelijkheden in ChatGPT zelf in.
- Perplexity Comet, een AI-browser waarin een assistent namens de gebruiker kan zoeken, klikken en invullen.
- Claude in Chrome, de browserextensie van Anthropic voor de betaalde Claude-abonnementen.
- Gemini in Chrome, dat Google per land uitrolt. Of het al in Nederland werkt, verschilt per functie en abonnement.
Hoe zo'n agent je pagina ziet, verschilt per tool. Sommige kijken naar screenshots, veel agents lezen ook de structuur van je pagina, de zogeheten accessibility tree: de lijst van koppen, knoppen, velden en labels die ook schermlezers voor blinde bezoekers gebruiken. Google schrijft in zijn documentatie voor ontwikkelaars dat agents die structuur gebruiken om te herkennen wat ze kunnen aanklikken, en dat ontbrekende labels zowel mensen met een visuele beperking als agents kunnen blokkeren.
Wil je weten wat dit betekent voor je medewerkers die zelf zo'n AI-browser gebruiken, en welke risico's dat heeft? Dat staat in AI-browsers en de risico's voor je team. Dit artikel gaat over de andere kant: jouw website.
Wat een agent nodig heeft: het fundament
Het goede nieuws: voor een agent-ready website hoef je niets exotisch te doen. Wat agents nodig hebben, is wat mensen met een beperking ook nodig hebben, en wat Google al jaren vraagt.
Nette HTML. Een knop is een echte knop, een link is een echte link en een kop is een echte kop. Een blokje dat er als knop uitziet maar via een script werkt, kan een mens aanklikken. Een agent herkent het vaak niet.
Formulieren met echte labels. Elk veld heeft een label dat zegt wat erin moet. Een grijze voorbeeldtekst in het veld is geen label: die verdwijnt zodra je typt. Foutmeldingen staan in tekst bij het veld, niet alleen als rood randje.
Formulieren zonder trucs. Geen velden die pas verschijnen na een animatie, geen datumkiezers die alleen met een muis werken en geen verplichte stappen die nergens worden uitgelegd. Spambeveiliging blijft nodig; een fatsoenlijke agent stopt bij een CAPTCHA en vraagt de gebruiker om verder te gaan.
Prijzen, voorwaarden en openingstijden in tekst. Een agent die moet vergelijken, zoekt naar wat iets kost, wanneer je open bent, hoe lang de levertijd is en wat je annuleringsvoorwaarden zijn. Staat dat in een afbeelding, een pdf of nergens, dan valt je bedrijf af of verzint de agent er iets bij.
Een stabiele pagina. Knoppen die verspringen omdat er laat nog een banner inschuift, zijn voor mensen irritant en voor agents een bron van verkeerde klikken.
Dat fundament is hetzelfde werk als toegankelijk bouwen. Voor webshops en boekingssites van bedrijven met 10 of meer medewerkers of meer dan € 2 miljoen jaaromzet is dat sinds juni 2025 bovendien verplicht. Wat de European Accessibility Act vraagt, lees je in website toegankelijkheid verplicht?.
WebMCP: je site vertelt zelf wat een agent kan doen
Een agent die alleen je HTML leest, moet raden. Is dit veld voor je voornaam of je volledige naam? Wat gebeurt er als ik op deze knop druk? WebMCP is bedoeld om dat raden overbodig te maken. Het is een voorgestelde webstandaard waarmee je site zelf zegt: dit zijn de acties die hier kunnen, en dit is wat ervoor nodig is.
Google kondigde op 9 juni 2026 aan dat websites WebMCP vanaf Chrome 149 kunnen testen in een origin trial: een testperiode waarin je met een token een nieuwe functie bij echte bezoekers aanzet. Google schrijft er nadrukkelijk bij dat de standaard nog in discussie is en kan veranderen.
Er zijn twee manieren om een actie aan te bieden.
Declaratief: via een gewoon formulier. Je zet twee extra attributen op een bestaand HTML-formulier: een naam voor de actie en een korte beschrijving. De velden van het formulier worden de gegevens die de agent invult. Zonder extra beschrijving gebruikt de browser het label van elk veld. Daar komen die echte labels weer terug.
<form action="/afspraak" method="post"
toolname="kennismaking_aanvragen"
tooldescription="Vraag een kennismakingsgesprek aan op een gewenste datum">
<label for="naam">Naam</label>
<input id="naam" name="naam" required>
<label for="datum">Gewenste datum</label>
<input id="datum" name="datum" type="date" required>
<button type="submit">Aanvraag versturen</button>
</form>
Roept een agent deze actie aan, dan brengt de browser het formulier in beeld en vult hij de velden in. Standaard klikt de gebruiker zelf op versturen. Met een extra attribuut kan het formulier ook automatisch worden verstuurd.
Imperatief: via JavaScript. Voor acties die niet in één formulier passen, zoals zoeken in een productcatalogus met filters, registreert een developer de actie met JavaScript. Dat is maatwerk.
Twee kanttekeningen. WebMCP werkt voorlopig alleen in Chrome en is volgens Google bedoeld voor een browser waarin de gebruiker meekijkt, niet voor agents die ongezien op de achtergrond je site bedienen. En WebMCP is iets anders dan een MCP-server, waarmee je AI-assistenten toegang geeft tot je eigen systemen. Het verschil lees je in MCP-server.
Wil je zien hoe je site er nu voor staat? Lighthouse, de testtool in Chrome, heeft sinds kort een experimentele categorie voor agents. Die kijkt onder meer naar WebMCP-acties, formulieren die er nog geen hebben, de toegankelijkheid voor agents en hoe stabiel je pagina is. Volgens Google heb je daarvoor Chrome 150 of nieuwer nodig.
Jij bepaalt wat een agent mag
Een agent-ready website betekent niet dat een agent alles mag. Kies per actie hoeveel je uit handen geeft.
| Niveau | Wat de agent doet | Voorbeeld | Mijn advies |
|---|---|---|---|
| Lezen | Informatie ophalen en vergelijken | Prijzen, openingstijden, diensten | Altijd: zet het in duidelijke tekst |
| Voorbereiden | Een formulier invullen, de gebruiker verstuurt | Offerteaanvraag, afspraakverzoek | Prima, met de standaard dat de mens op versturen klikt |
| Uitvoeren | De actie zelf afronden | Een afspraak definitief inplannen, een bestelling plaatsen | Alleen met een bevestiging, en nooit voor iets wat geld kost of niet terug te draaien is |
Daarnaast een paar vaste regels:
- Bevestiging bij alles wat geld kost. Een agent mag een winkelmand vullen; afrekenen doet de klant zelf. Hoe verkopen via AI-assistenten zich ontwikkelt, lees je in WooCommerce en ChatGPT.
- Behandel invoer van agents als invoer van buiten. Een agent kan zijn misleid door verborgen tekst op een andere website. Controleer alles op de server, net als bij een gewoon formulier. Hoe dat soort misleiding werkt, staat in prompt injection.
- Geen acties achter een inlog zonder extra stap. Wat iemand in zijn account kan wijzigen, vraagt een extra bevestiging.
- Houd bij wat er binnenkomt. Krijg je ineens tien aanvragen per minuut, dan wil je dat zien en kunnen afremmen.
Zie je agents terug in je cijfers?
Deels. Een agent die in een browser werkt, ziet er in je statistieken vaak uit als een gewone bezoeker. Een aanvraag die een agent heeft ingevuld, herken je niet altijd. Wat je wel ziet: bezoekers die vanuit ChatGPT, Gemini of Claude doorklikken naar je site. GA4 zet die sinds mei 2026 in een eigen kanaal. Hoe je dat leest en aanvult, lees je in AI-verkeer in GA4.
In de logbestanden van je server zie je soms meer. OpenAI gebruikt voor bezoeken die een gebruiker in ChatGPT start de naam ChatGPT-User, en schrijft in zijn overzicht van bots dat robots.txt-regels voor zulke bezoeken mogelijk niet gelden, omdat een mens ze in gang zet. Zie het dus niet als crawler die je wegstuurt, maar als een bezoeker met een assistent.
En llms.txt? Dat bestand is bedoeld om taalmodellen een overzicht van je site te geven. Lighthouse kijkt er inmiddels naar, maar geen van de grote AI-aanbieders bevestigt dat hun agents het gebruiken. Wat het wel en niet doet, lees je in llms.txt.
Stappenplan: zo maak je je site agent-ready
| Stap | Wat AI kan doen | Wat jij doet |
|---|---|---|
| 1. De agenttest | Een AI-browser laat je contactformulier invullen met testgegevens | Kijken waar hij vastloopt of iets verkeerd begrijpt |
| 2. De techniektest | Lighthouse en een toegankelijkheidsscan draaien | Beslissen welke punten ertoe doen |
| 3. Labels en knoppen herstellen | Voorstellen voor betere labels en foutmeldingen | Laten aanpassen en zelf nalopen met de Tab-toets |
| 4. Informatie in tekst | Een lijst maken van wat in afbeeldingen of pdf's staat | Prijzen, voorwaarden en openingstijden als tekst op de pagina zetten |
| 5. Grenzen bepalen | Mogelijke acties op een rij zetten | Per actie kiezen: lezen, voorbereiden of uitvoeren |
| 6. WebMCP proberen (optioneel) | Een developer zet het op één formulier in de origin trial | Kijken wat het oplevert voordat je verder gaat |
| 7. Herhalen | De agenttest opnieuw draaien na een update | Elke wijziging aan formulieren opnieuw testen |
Voor de eerste stap gebruik je een agent als testgebruiker. Een opdracht die werkt:
Ga naar [jouw website]. Vraag als testklant een offerte aan voor [dienst]. Gebruik de naam Test Testpersoon en het e-mailadres test@[jouwdomein].nl. Verstuur het formulier niet. Beschrijf daarna elke stap: wat je zocht, waar je twijfelde, welke velden onduidelijk waren en welke informatie je niet kon vinden.
Laat de agent het formulier niet versturen en gebruik een testadres op je eigen domein. Dan krijg je een eerlijk verslag zonder nepaanvragen in je inbox.
Conclusie: goed bouwen is de beste voorbereiding
AI-agents gaan steeds vaker namens klanten op websites aan de slag. Een agent-ready website begint niet bij een nieuwe standaard, maar bij het fundament: nette HTML, formulieren met echte labels, informatie in gewone tekst en een pagina die niet verspringt. Dat is hetzelfde werk als toegankelijk bouwen, en het helpt mensen net zo goed als agents. WebMCP komt daar later bovenop. Volg de origin trial in Chrome, maar bouw er nog niet je hele site op. En bepaal per actie wat een agent mag: lezen en voorbereiden prima, betalen doet de klant zelf.
Hoe AI-tools je site lezen en citeren, lees je in gevonden worden in ChatGPT. Wil je weten wat een website op maat bij mij kost? Download de prijslijst.
Veelgestelde vragen
Wat is WebMCP?
WebMCP is een voorgestelde webstandaard waarmee een website zelf aangeeft welke acties een AI-agent kan uitvoeren, zoals een afspraak aanvragen of een product zoeken. Je doet dat op twee manieren: met extra attributen op een gewoon HTML-formulier, of met JavaScript voor ingewikkeldere acties. De agent hoeft dan niet te raden wat een knop doet. Chrome test WebMCP sinds versie 149 in een origin trial: websites kunnen het met een token uitproberen bij echte bezoekers. De standaard kan nog veranderen.
Moet ik nu al WebMCP inbouwen op mijn website?
Voor de meeste mkb-sites nog niet. WebMCP zit stand oktober 2026 in een testfase, werkt alleen in Chrome en kan nog veranderen. Wat je nu wel doet, helpt agents meteen en blijft nuttig: formulieren met echte labels, knoppen die echte knoppen zijn, prijzen en voorwaarden in tekst en een stabiele opbouw van je pagina. Heb je een site met veel afspraken of aanvragen en een developer die wil testen, probeer WebMCP dan op één formulier, zodat je ervaring opdoet zonder risico.
Kan ik AI-agents blokkeren op mijn website?
Gedeeltelijk. Met robots.txt houd je crawlers tegen die automatisch het web afgaan, zoals de trainingsbot van OpenAI. Maar een agent die in opdracht van een gebruiker je site bezoekt, gedraagt zich als een browser. OpenAI schrijft zelf dat robots.txt-regels voor zulke door gebruikers gestarte bezoeken mogelijk niet gelden. Je kunt verkeer via je hosting of firewall filteren, maar dan blokkeer je ook klanten die een AI-assistent voor zich laten zoeken. Bepaal liever wat een agent mag, dan dat je alles dichtzet.
Wat is een agentic browser?
Een agentic browser is een browser of browserextensie waarin een AI-assistent niet alleen meeleest, maar ook zelf klikt, typt en formulieren invult in opdracht van de gebruiker. Voorbeelden zijn Perplexity Comet, Claude in Chrome en de browserfuncties in de desktop-app van ChatGPT. OpenAI stopte in augustus 2026 met de losse browser ChatGPT Atlas en bouwde die functies in ChatGPT zelf in. Voor jou als site-eigenaar maakt de naam weinig uit: al die agents lezen je pagina en proberen er iets op te doen.
Benieuwd hoe ik dit in de praktijk aanpak?
Het pitchdeck laat de hele werkwijze zien.
Geschreven door Dennis Boekhout
Marketing freelancer uit 's-Hertogenbosch. Volg op LinkedIn (opent in een nieuw tabblad)
